“Kopyakatil” İçimizde Dolaşıyor

Kopyakatil/ Copykiller” sergisi Adnan Yıldız’ın küratörlüğünde Akbank Kültür ve Sanat Merkezi’nde 8 Şubat’tan itibaren gerçekleştirilmeye devam ediyor. Serginin adını aldığı “kopyakatil” kavramı çeşitli cinayet romanlarına öykünerek, bu romanlardan kopya çekerek cinayet işleyen katilleri betimlemek için kullanılıyor. Kavram sergi çerçevesinde, Türkiye gibi “sonradan gelişen” ülkelerin sanatçısının özellikle Batılı sanatçılar ve sanat akımları karşısındaki duruşunu açılımlayabilmek amacıyla kullanılmış. Nasıl ki kopyakatil başkasının kurgusunu kopyalayarak, taklit ederek kendi cinayetini gerçekleştiriyorsa; “azgelişmiş” ülkelerin sanatçıları da “muasır” medeniyetlerin sanatçılarının bakış açılarını, tekniklerini en genel anlamıyla “yöntem”lerini kopyalamak yoluyla sanatlarını icra ediyorlar.

Venedikİstanbul Sergisinin Ardından

İstanbul Modern’de düzenlenmiş olan Venedik-İstanbul sergisi “postmodern” olarak tabir edilen “durum” hakkında önemli veriler sunuyor. Sergideki eserlerin içeriklerini, sergileniş tarzıyla birlikte okuduğumuzda hem çağdaş sanat, hem de içinde yaşadığımız gerçeklikle ilgili çeşitli ipuçları bulabilmek mümkün. Bir “montaj” çalışması olarak sergi, 19. yüzyılın ve sinema tarihinin ünlü yönetmenlerinden Georges Melies için video artlar hazırlamış olan William Kentridge’in çalışmalarına benzer bir şekilde bir gerçekliği, o gerçekliğin öğelerini kullanmak yoluyla dönüştürüp apayrı ve yeni bir gerçeklik yaratıyor. Bu haliyle Venedik Bienali’ni İstanbul’da gördüğünü zannedenlerdenseniz yanılıyorsunuz, çünkü siz sadece Venedik-İstanbul sergisini gezmiş oldunuz!