Parça ve Bütün İlişkisi İçerisinde Şehir

Bir şehri oluşturan tekil parçalara başka pek çok şehirde de rastlamak mümkündür. Benzer bina tipolojisi, dış kaplamalar ve malzemeler, kent mobilyaları pek çok şehirde karşımıza çıkabilir; fakat bütün bu kent partiküllerinin ötesinde bir kent bütünselliğiyle karşılaşırız. Bu anlamda onu oluşturan öğeler her ne kadar sınıflandırılabilir olursa olsun, bütün kentler kendilerine has özellikler barındırırlar. Bu özellikler şehri yoktan var etmiş insanların bireysel ve toplumsal eylemliliklerinin amansız giriftliğini yansıtırlar. Şehir kendini oluşturan bütün parçaların toplamından daha fazlasıdır.

Sanatsal Bir Hac Ziyaretinin Ardından

Nihayet Picasso İstanbul’a geldi. Böylece gazetelerin ve televizyonların da yardımıyla halkça Picasso’yu ne kadar önemsediğimizin ve onun eserlerini görmek için ezelden beridir ne kadar da yanıp tutuştuğumuzun farkına varmış olduk. Picasso sergisini gezenlerin sınıfsal, kültürel çeşitliliğinin sürekli olarak altının çizilmesi, onsuz yaşadığımız yıllar boyunca ne kadar çok şey kaçırmış olduğumuzun tarafımızca fark edilmesini sağladı.Ve tabii ki bize bu olanağı sağlamış olan Sabancı Müzesi’ne de saygıda kusur etmemek bir gereklilik olarak önümüze sunuldu.

Venedikİstanbul Sergisinin Ardından

İstanbul Modern’de düzenlenmiş olan Venedik-İstanbul sergisi “postmodern” olarak tabir edilen “durum” hakkında önemli veriler sunuyor. Sergideki eserlerin içeriklerini, sergileniş tarzıyla birlikte okuduğumuzda hem çağdaş sanat, hem de içinde yaşadığımız gerçeklikle ilgili çeşitli ipuçları bulabilmek mümkün. Bir “montaj” çalışması olarak sergi, 19. yüzyılın ve sinema tarihinin ünlü yönetmenlerinden Georges Melies için video artlar hazırlamış olan William Kentridge’in çalışmalarına benzer bir şekilde bir gerçekliği, o gerçekliğin öğelerini kullanmak yoluyla dönüştürüp apayrı ve yeni bir gerçeklik yaratıyor. Bu haliyle Venedik Bienali’ni İstanbul’da gördüğünü zannedenlerdenseniz yanılıyorsunuz, çünkü siz sadece Venedik-İstanbul sergisini gezmiş oldunuz!